Włoski socjolog Massimo Introvigne zwrócił uwagę, że praktycznie wszyscy wielcy mistrzowie z poniższej listy (z wyjątkiem dwóch osób) znajdowali się na listach znaczących różokrzyżowców, które to listy były znane Plantardowi. mały|Leonardo da Vinci, rzekomy dwunasty wielki mistrz Zakonu Syjonu. +Imię i nazwiskoLata sprawowania funkcjiJean de Gisors1188–1220Marie de Saint-Clair1220–1266Guillaume de Gisors1266–1307Edward I (hrabia Bar)1307–1336Jeanne de Bar1336–1351Jean de Saint-Clair1351–1366Blanka z Évreux1366–1398Nicolas Flamel1398–1418René I Andegaweński1418–1480Iolande de Bar1480–1483Sandro Botticelli1483–1510Leonardo da Vinci1510–1519Karol III de Bourbon-Montpensier1519–1527Ferrante Gonzaga1527–1575Ludovico Gonzaga1575–1595Robert Fludd1595–1637Johann Valentin Andreae1637–1654Robert Boyle1654–1691Izaak Newton1691–1727Charles Radclyffe1727–1746Karol Lotaryński1746–1780Maksymilian Franciszek Habsburg1780–1801Charles Nodier1801–1844Victor Hugo1844–1885Claude Debussy1885–1918Jean Cocteau1918–1963 Po śmierci Jeana Cocteau kolejnymi wielkimi mistrzami mieli być François Ducaud-Bourget i sam Pierre Plantard.