Grzegorz Paweł Wojewski ps. „Ferrum” (ur. 13 września 1901 w Gościcinie koło Wejherowa, zm. prawdopodobnie 28 stycznia 1945) – komendant naczelny Tajnej Organizacji Wojskowej Gryf Pomorski od marca 1943 do stycznia 1945.
Życiorys Był synem Józefa Wojewskiego, właściciela dużego majątku ziemskiego i młyna oraz Marii. Uczęszczał do szkoły elementarnej, a następnie Państwowego Gimnazjum Klasycznego w Wejherowie, w którym zdał maturę 20 czerwca 1922 r. Do 1927 r. studiował budownictwo maszyn na Politechnice Gdańskiej w Wolnym Mieście Gdańsku. W latach 1928–1929 służył w Batalionie nr 7 Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie. Pracował jako kierownik cegielni w Bolszewie pod Wejherowem oraz dzierżawca cegielni w Wejherowie. 1 stycznia 1934 r. otrzymał awans do stopnia podporucznika rezerwy. W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany do 2 Batalionu Rezerwowego 2 Morskiego Pułku Strzelców pod dowództwem ppłk. Ignacego Szpunara. Podczas kampanii wrześniowej walczył jako dowódca 3 plutonu 4 kompanii 2 Morskiego Pułku Strzelców, który wyróżnił się m.in. w obronie rejonu umocnionego Gdynia i Kępy Oksywskiej. 19 września dostał się do niewoli niemieckiej, z której został zwolniony w poł. października prawdopodobnie dzięki dobrej znajomości jęz.