Leon Poeplau (ur. 14 czerwca 1910 w Rolbiku, zm. 28 sierpnia 1940 w obozie koncentracyjnym Auschwitz) – duchowny katolicki, duszpasterz środowisk młodzieżowych, założyciel i pierwszy przywódca organizacji konspiracyjnej Ruch „Miecz i Pług”, ps. „Wolan”, „Wolanin”.
Życiorys Był synem Wojciecha Poeplau i Klary z domu Makowskiej. Jego rodzina była pochodzenia francuskiego. Uczył się w szkole powszechnej w Rolbiku, a następnie w Kończewicach. Uczęszczał do Państwowego Gimnazjum w Chełmży, w którym w czerwcu 1928 zdał maturę. Wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie, gdzie 17 grudnia 1932 otrzymał święcenia kapłańskie.
Praca zawodowa i działalność społeczna Od stycznia 1933 był wikariuszem w Golubiu nad Drwęcą, a od lipca 1933 do 1935 – w Gdyni. Był także wikariuszem katedralnym w Pelplinie. Pracował z młodzieżą, głównie wywodzącą się ze środowisk robotniczych. Podczas wakacji organizował jej obozy letnie. Wzorował się na postawie księży francuskich, sprawujących opiekę duszpasterską wśród robotników. Był zwolennikiem równouprawnienia społecznego i materialnego.
W tym czasie rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego. Został wówczas członkiem organizacji Juventus Christiana.