Nasila się przy dotyku na bolesne miejsca.

Etiologia Etiologia choroby Dercuma pozostaje nieznana, a w literaturze opisano kilka konkurencyjnych hipotez, z których żadna nie została jednoznacznie potwierdzona. Silny i stały związek z nadwagą/otyłością, dyslipidemią, hiperinsulinemią i opisywana dobra kliniczna odpowiedź na leki stosowane w zespole metabolicznym (np. metforminę) sugeruje, że zaburzony metabolizm lipidów odgrywa kluczową rolę w rozwoju choroby. Początkowo sugerowano zaburzenia endokrynologiczne, jednak współczesne badania hormonalne nie wykazały istotnych nieprawidłowości. Rozważano również udział układu nerwowego – m.in. mechaniczny ucisk nerwów przez tkankę tłuszczową, jednak dowody na poparcie tych teorii są niespójne lub niepełne. Istnieje także hipoteza etiologii zapalnej, według niej przewlekły stan zapalny miałby doprowadzić do zmiany stężenia neuropeptydów (substancji P, neuropeptydu Y, β-endorfiny). Opisano także rzadkie przypadki choroby Dercuma rozwijającej się po urazie, jednak związek przyczynowo-skutkowy pozostaje niejasny.