Dżamble reaktywowały się ponownie jesienią 1968 pod patronatem krakowskiego klubu jazzowego Helikon. Trzon grupy tworzyli jej dawni członkowie – Jerzy Horwath, Marian Pawlik i Benedykt Radecki. Po muzycznych epizodach z Jolantą Borusiewicz i Markiem Pawlakiem z początkiem 1969 do składu dołączył utalentowany samouk Andrzej Zaucha. Od tego momentu skład zespołu się ustabilizował. Grupa od marca 1969 do maja 1972 była kwartetem (bez Wilczkiewicza). Przez krótki okres z zespołem współpracował gitarzysta Jacek Konopka.
Rok 1969 okazał się przełomowy dla Dżambli, które zadebiutowały na kilku ważnych festiwalach muzycznych, m.in. na Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu (Nagroda specjalna dla zespołu, nagroda indywidualna dla Zauchy), na 4. Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie (pierwsza nagroda dla Zauchy) i na II Młodzieżowym Festiwalu Muzycznym w Rybniku i Chorzowie (pierwsza nagroda dla zespołu, druga i trzecia nagroda dla Zauchy). Wiosną 1969 zespół koncertował w Czechosłowacji i na Węgrzech, gdzie zrobił furorę.