Przez kolejne pół roku wprowadzano zmiany w projekcie.
Dopiero 14 września 1943 roku oficjalnie zlecono wytwórni Nakajima budowę samolotu i wydano specyfikację na samolot bombowo-torpedowy bazowania lądowego Typ 18 (18-shi rikujō kōgekkiki, w skrócie 18-shi rikkō), która określała osiągi, jakie miał spełniać. Wymagano, aby nowa maszyna była zdolna osiągać prędkość 590 km/h i wznosić się na wysokość 8000 metrów w czasie 20 minut, zasięg z pełnym ładunkiem 4000 kg bomb miał być nie mniejszy niż 3700 km, a zasięg maksymalny 7408 km. Uzbrojenie strzeleckie miało zapewnić ochronę przed atakami myśliwców ze wszystkich kierunków bez martwych pól ostrzału. Układ stanowisk strzeleckich został wzorowany na przebadanej amerykańskiej zdobycznej „latającej fortecy” B-17E.