Stępkę pod budowę położono dopiero rok później, 3 maja 1943 (numer budowy 1119; oficjalna ceremonia miała miejsce 11 maja 1943)R. Johnstone-Bryden, op.cit.. Z uwagi na zakończenie wojny, z okrętów typu wodowano w 1946 tylko „Audacious” (wszedł do służby pod nazwą HMS „Eagle” w 1951), prace nad „Africa” i pierwotnym „Eagle” anulowano, natomiast budowę „Ark Royal” zawieszono. Ostatecznie pod koniec lat 40. zdecydowano ukończyć „Ark Royal” z licznymi zmianami w projekcie, w celu nadążenia za rozwojem techniki lotniczej.
W efekcie wprowadzanych zmian, budowa „Ark Royal” się przedłużała i został on wodowany dopiero 3 maja 1950, podczas uroczystej ceremonii; matką chrzestną była królowa matka Elżbieta. Masa kadłuba wynosiła wówczas 24 800 ton. rozpoczęto w 1954, a wszedł do służby dopiero 25 lutego 1955 – 12 lat po rozpoczęciu budowy.
Konstrukcja i modernizacje Z racji zmian w projekcie, „Ark Royal” różnił się od drugiego okrętu typu Audacious, HMS „Eagle”. W miarę kolejnych modernizacji obu okrętów, różnice te się powiększały. Po wejściu do służby „Ark Royal” miał jedynie częściowo wystający poza lewą burtę skośny pokład do lądowania, którego oś wytyczona była w lewo pod kątem 5,5° do osi kadłuba.