Anastazja Romanowna Zacharyna, ros. Анастасия Романовна Захарьина (ur. 1530 lub 1532 rosyjskie źródła - strony internetowe - wskazują na 1530 lub 1532, nigdzie nie ma daty 1520., zm. 7 sierpnia 1560 w Kołomieńsku) – bojarówna rosyjska, caryca Rosji jako pierwsza żona Iwana IV Groźnego od 1547 r.
Życiorys Urodziła się jako córka okolniczego Romana Zacharyna-Koszkina i jego drugiej żony Uljany Fiodorowny. Miała czworo rodzeństwa: Annę, Dałmata, Danniła i Nikitę, którego wnuk Michał I Romanow został pierwszym carem Rosji z dynastii Romanowów.
Małżeństwo z Iwanem Groźnym Iwan IV pragnął zerwać z tradycją ożenku z cudzoziemkami i kandydatkę na żonę wybrał w swoistym castingu, na który stawiło się, według różnych relacji, między 500 a 1500 urodziwych kobiet. Iwan od razu wskazał na Anastazję.
Ślub odbył się 3 lutego 1547 r. w soborze Uspienskim. Uroczystości weselne trwały 2 tygodnie.
Małżeństwo uchodziło za szczęśliwe, jednak car często miał grozić żonie odesłaniem jej do klasztoru, zdradzać ją, bywać wobec niej arogancki i manifestować swoją wyższość.