Traktat Unkiar-Iskielessi – porozumienie zawarte w lipcu 1833 roku pomiędzy osłabionym Imperium Osmańskim a Imperium Rosyjskim, które doprowadziło nasilenia rywalizacji rosyjsko-brytyjskiej.
Muhammad Ali, władca Egiptu i jednocześnie wasal sułtana tureckiego Mahmuda II w 1831 rozpoczął wojnę ze swym seniorem (Bunt przeciwko sułtanowi). W Europie powstały dwa bloki zorientowane przez wojną egipsko-turecką: proturecki z Rosją cara Mikołaja I oraz proegipski z Wielką Brytanią oraz Francją.
Po zwycięskiej bitwie pod Konyą w grudniu 1832 wojska Muhammada Alego skierowały się na Stambuł. Porta chyliła się ku upadkowi, a mocarstwa zachodnie nie reagowały na prośby o pomoc z jej strony. Wobec ich bierności sułtan zmuszony był zwrócić się do niedawnego rywala, Rosji – niechętnej posiadaniu silniejszego rywala w miejsce słabej Porty. Na początku 1833 roku flota rosyjska wpłynęła do Bosforu dokonując desantu 40 tysięcy żołnierzy, którzy obozowali w dolinie Unkiar-Iskielessi zabezpieczając dostęp do stolicy.
Wkrótce podpisany został pokój w Kutahyi, na mocy którego Muhammad Ali otrzymywał dożywotnio Palestynę, Syrię oraz Arabię i Kretę.