Jednostki klasyfikacyjne Ułożone od najwyższej do najniższej: makrofyla językowa fyla językowa subfyla językowa makrogałąź językowa gałąź językowa podgałąź językowa makrorodzina językowa rodzina językowa podrodzina językowa makrogrupa językowa grupa językowa podgrupa językowa język zespół dialektów (klaster dialektalny) dialekt gwara (poddialekt, subdialekt)
Zobacz też: lista języków świata w klasyfikacji genetycznej.
Klasyfikacja strukturalna (typologia języków) Różne klasyfikacje strukturalne dzielą języki zależnie od pewnych cech struktury. Najczęściej stosowane kryteria to:
Kryterium fonologiczno-fonetyczne ze względu na liczbę fonemów: języki bogate w fonemy (>50) – np. języki kaukaskie języki średnio bogate w fonemy – np. większość języków europejskich języki ubogie w fonemy (<20) – np. j. hawajski ze względu na stosunek samogłosek i spółgłosek: języki samogłoskowe (>30% samogłosek) – np. j. francuski, niektóre języki polinezyjskie języki spółgłoskowe (>70% spółgłosek) – np. większość języków kaukaskich ze względu na prozodię języki prozodyczne: o niestałym akcencie – np. j. rosyjski, angielski oparte na iloczasie – np. łacina oparte na intonacji – np. j. chiński języki nieprozodyczne: o stałym akcencie inicjalnym – np. j.