w roku 1954 przebudowana na pogorszoną próżnię do celów ciepłowniczych do ogrzewania początkowo Pałacu Kultury i Nauki i Domu Partii, wyłączony w 1965 turbozespół Tz6: turbina produkcji AEG z 1923 z generatorem produkcji AEG z 1923 o mocy 6,3 MW, wyłączony w 1965 turbozespół Tz7: turbina produkcji AEG z 1924 z generatorem produkcji AEG z 1924 o mocy 10,0 MW, zniszczony w 1944 w okresie powstania warszawskiego i nie odbudowany, w 1956 powstał nowy Tz7 w innym miejscu elektrowni turbozespół Tz8: turbina produkcji Societe Alsacienne de Constructions Mecaniques (SACM) z 1926/1927 z generatorem produkcji SACM z 1926/1927 o mocy 15,0 MW, wyłączony w 1974 turbozespół Tz9: turbina produkcji SACM z 1930 z generatorem produkcji SACM z 1930 o mocy 15,0 MW, wyłączony w 1974.
W latach 1937−1939 przy ul. Wybrzeże Kościuszkowskie 41 róg ulicy Tamka, w miejscu istniejącego budynku biurowo-technicznego, wniesiono nowy budynek administracyjny elektrowni.
W ciągu kilku miesięcy poprzedzających wybuch II wojny światowej Zarząd Miejski zgromadził na hałdach w pobliżu stacji Warszawa Praga oraz przy bocznicy przy ul. Kolejowej ilości węgla wystarczające na 4−5 miesięcy pracy elektrowni.