Architektem nowego dworca był Franz Schwechten, zaś konstruktorem hali był – znany bardziej jako pisarz – .
Z dworca odjeżdżały pociągi do Drezna, a także dalej do Wiednia, Rzymu i Aten, później doszło bezpośrednie połączenie z Neapolem. Od 1928 dworzec był połączony z Hotelem Excelsior podziemnym pasażem z pięcioma sklepami pod Königgrätzer Straße (obecna Stresemannstraße).
thumb|Hala dworca w 1951 thumb|Fragment portalu wejściowego w 2005 3 lutego 1945 dworzec został silnie uszkodzony w czasie alianckiego bombardowania, po czym został doprowadzony do użytku przy użyciu najprostszych rozwiązań, funkcjonował do 17 maja 1952. W 1960 r. zamknięty dworzec wysadzono w powietrze, pozostawiając jedynie część elewacji. Rzeźby na portalu wejściowym autorstwa przedstawiają personifikacje dnia (postać spoglądająca w dal) oraz noc (zasłaniająca oczy).
Na terenie dawnego dworca znajduje się obecnie hala sportowo-widowiskowa Tempodrom.