Z powodu zmniejszenia znaczenia miasta dla armii ograniczono się do przebudowy wiaduktów i przepustów na istniejących liniach.
1918–1939 Budowę zrealizowano już w innych warunkach, po uchwale lipcowej Sejmu z 1919(Dz.U. 1919 nr 63, poz. 369).. Była to jedna z pierwszych uchwał Sejmu odrodzonej Polski (11 listopada 1918). Autorem projektu z 1919 roku był Aleksander Wasiutyński. Projekt przewidywał od razu linię czterotorową. Dokumentację zatwierdzono w 1921, budowę rozpoczęto w 1924.
Wiadukt kolei średnicowej na Powiślu został zaprojektowany przez Pawła Wędziagolskiego. Pierwotna postać mostu średnicowego (450 m) wynikała z zastosowania przęseł łukowych z jazdą dołem. Było to bardzo ostro krytykowane ze względu na wpływ na panoramę miasta. Jako pierwszą zbudowano południową parę torów. Z powodu budowy konieczne było zamknięcie czołowego Dworca Głównego (tak nazwano po 1918 Dworzec Wiedeński). Około 1/3 budynku wraz z zachodnią wieżą zegarową zburzono, aby powstało miejsce na głowicę rozjazdową nowego Dworca Głównego III, który zaczęto budować na tunelu. Na czas robót zbudowano prowizoryczny Dworzec Główny IV – czołowy przy ul.