Chmielnej.

W trakcie prac nad projektem doszło do sporu z miastem, które opowiadało się – ze względu na przecięcie z planowaną linią metra oraz siecią wodociągową i kanalizacyjną – za głębszym tunelem; wybrano jednak wariant płytszego tunelu popierany przez PKP.

Linia wraz z tunelem zostały otwarty 2 września 1933. Ze względu na zadymienie, ruch pociągów prowadzonych parowozami musiał być ograniczony. Od samego początku zakładano elektryfikację trasy, lecz z uwagi na brak uzasadnienia technicznego dla elektryfikacji samego odcinka miejskiego, musiała ona zostać powiązana z elektryfikacją całego ruchu podmiejskiego zbiegającego się na kolei średnicowej, na co początkowo nie było środków. W końcu umowę o elektryfikacji linii średnicowej i kolei podmiejskich do Żyrardowa, Otwocka i Mińska Mazowieckiego zawarto z przedsiębiorstwami brytyjskimi 2 sierpnia 1933 roku. Elektryfikację prądem stałym o napięciu 3 kV zakończono w 1936 r. – 15 grudnia pojechały pierwsze zespoły trakcyjne. Pociągi pasażerskie zaczęto przeprowadzać lokomotywami elektrycznymi. Dworzec Główny funkcjonował w stanie nieukończonym.