Część żeńska układu rozrodczego (zlokalizowana na brzusznej stronie członów) składa się z dwupłatowego jajnika otoczonego przez umieszczony centralnie ootyp (w którym dochodzi do zapłodnienia), do którego uchodzą: krótki jajowód, przewód żółtnikowy oraz cewkowata pochwa wpadająca do zatoki płciowej. Gruczoły żółtkowe leżą po bokach członów.
Bruzdogłowiec szeroki charakteryzuje się bardzo wysoką płodnością, dorosły osobnik składa każdego dnia około 1 miliona żółtobrązowych jaj o długości 55–76 μm i szerokości 41–56 μm (przypominających jaja przywr).
Cykl rozwojowy thumb|400px|Cykl życiowy bruzdogłowca szerokiego W środowisku wodnym, w temperaturze 28 °C, w ciągu 9–12 dni (w niższej temperaturze dłużej) rozwija się urzęsione koracydium, w którego wnętrzu znajduje się onkosfera z 3 parami haków. Koracydium opuszcza jajo przez wieczko, a następnie, pływając aktywnie, żyje 1–2 dni, po czym jest zjadane przez pierwszego żywiciela pośredniego, którym jest widłonóg (oczlik lub przedstawiciel rzędu Diaptomus albo Eudiaptomus). W Polsce najczęściej są to: Eudiaptomus vulgaris, E. gracilis, Cyclops strenuus i C. vicinus. W Zatoce Fińskiej onkosfery bruzdogłowca szerokiego spotyka się również u E. graciloides, zaś w Norwegii u Acanthodiaptomus denticornis.