An-22 Antiej (Ан-22 Антей – „Anteusz”) – radziecki ciężki wojskowy samolot transportowy zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa. W kodzie NATO nosił oznaczenie Cock. Oblatany w 1965 roku, produkowany seryjnie do 1975 roku w liczbie 68 samolotów. Pobił szereg rekordów światowych. Poza kilkoma maszynami używanymi do celów cywilnych, eksploatowany tylko przez radzieckie, potem rosyjskie lotnictwo wojskowe.
Historia Rozwój radzieckich ciężkich samolotów transportowych służących do transportu strategicznego wojska i ładunków rozpoczął się pod koniec lat 50 XX wieku. Powstało wówczas kilka niezrealizowanych projektów takich samolotów wiodących biur konstrukcyjnych (Tu-115, Be-16, Ił-60), przy tym jako napęd przewidywano nowe silniki turbośmigłowe Kuzniecow NK-12, które napędzały również samoloty bombowe Tu-95. Ich zastosowanie było związane z brakiem radzieckich silników turboodrzutowych o odpowiednio wysokim ciągu, a zarazem ekonomicznych, pozwalających na duży zasięg. NK-12 był najpotężniejszym wówczas używanym silnikiem turbośmigłowym. Początkowo biuro Antonowa proponowało projekt An-20, o udźwigu 50 ton, lecz nie był on dalej rozwijany. W grudniu 1960 roku władze radzieckie postawiły konstruktorom wymagania m.in. przewiezienia ładunku 40 ton na odległość 3500 km, z prędkością przelotową 650 km/h.