Z zagranicy wrócił w 1697 roku, by wziąć udział w nowej elekcji, w czasie której poparł kandydaturę Wettyna. W tym czasie doszło też do konfliktu obydwu młodych Wiśniowieckich z matką na tle przekazania im należnych spadkiem majętności po ojcu. W przypadku Michała konflikt dotyczył również majętności żony. Ostatecznie udało się im przejąć należny spadek, jednak kosztem trwałego konfliktu z matką. Jego skutkiem był późniejszy zapis testamentowy, w którym matka zapisała wszystkie swoje majętności tylko starszemu z synów.
Właściwą karierę polityczną rozpoczął Michał Serwacy w czasie wojny domowej na Litwie w 1700. W dniu 25 kwietnia 1700 wraz z bratem Januszem zostali przypadkowo napadnięci przez ludzi Sapiehy, co mimo przeprosin spowodowało, że na czele 2 tys. ludzi dołączył do opozycji antysapieżyńskiej zostając, mimo zaledwie 20 lat, przywódcą opozycji szlacheckiej przeciwko Sapiehom i doprowadzając do rozbicia wojsk sapieżyńskich w bitwie pod Olkienikami. Był członkiem konfederacji olkienickiej w 1700 roku[Postanowienie generalne stanów W. X. Litewskiego wieczne y nigdy nienaruszone, na zieździe walnym woiewództw y powiatów. Pospolitym ruszeniem pod Olkinikami uchwalone [...] 1700], rkps Biblioteki Kórnickiej 00404, [b.n.s].