Suspendowany w grudniu 1922 roku nie odbył proponowanej przez kurię pokuty w klasztorze redemptorystów w Tuchowie, a po opuszczeniu aresztu powrócił do Nowego Wiśnicza i założył w miejscowości niezależną parafię narodową. 31 maja 1923 r. mimo ciążącej kary kościelnej odprawił publicznie pierwszą mszę świętą w języku polskim. 19 lipca 1923 r. za swoje postępowanie został uznany przez biskupa tarnowskiego Leona Wałęgę za ekskomunikowanego latae sententiae.
Kapłan Polskiego Kościoła Narodowego Po opuszczeniu placówki w Nowym Wiśniczu Władysław Faron podjął studia filozoficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Związał się w tym czasie z ruchem starokatolickim. Nawiązał współpracę z parafią starokatolicką w Katowicach, gdzie za zgodą miejscowego proboszcza Wilhelma Brożka udzielał się jako kapłan wspomagający.