Po krótkim pobycie w Stanach Zjednoczonych Ameryki, podczas którego zapoznał się z działalnością Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego, powrócił do Polski. W 1926 zajął się organizowaniem niezależnej parafii Serca Jezusowego w Zamościu. Jednocześnie energicznie poświęcił się dziełu stworzenia w Polsce Kościoła Narodowego i podjął współpracę z misjonarzami PNKK. Szybko awansował w strukturach nowej wspólnoty wyznaniowej. Od 1927 roku zasiadał w trzyosobowym zarządzie diecezji polskiej PNKK. Był w niej odpowiedzialny za wizytację parafii, kierownictwo kleru oraz kwestie skarbowe.
W 1928 uczestniczył w Konferencji i Pierwszym Synodzie Kościoła Narodowego w Warszawie. Na zgromadzeniu tym wybrano go wikariuszem generalnym i administratorem diecezji misyjnej Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.