Ze Stanów Zjednoczonych Ameryki została przysłana delegacja biskupia do rozpatrzenia sprawy.
2 września 1931 roku na tzw. zjeździe krakowskim doszło do rozłamu w strukturach polskiej prowincji PNKKKu chrześcijaństwu jutra, Lublin 1997.. Władysław Faron, który zignorował to spotkanie, został zawieszony w czynnościach biskupich. Było to jednoznaczne z opuszczeniem przez niego Polskiego Narodowego Kościoła KatolickiegoTadeusz i Jerzy Piątek, Religie Świata – Starokatolicyzm, Warszawa 1987, s. 121..
Biskup Polskiego Kościoła Starokatolickiego Po zerwaniu współpracy z Diecezją Misyjną Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego Władysław Faron obłożył anatemą biskupów PNKK i zorganizował własną denominację starokatolicką, której został zwierzchnikiem. Początkowo podjęte zostały rozmowy zjednoczeniowe z Wileńskim Kościołem Ewangelicko-Reformowanym, a następnie z Polskim Autokefalicznym Kościołem Prawosławnym. Obie unie nie trwały jednak dłużej niż kilka miesięcy. Pomysły biskupa Władysława Farona spotkały się bowiem ze sprzeciwem wiernych.