Nadwozia powstawały w głównych zakładach Barkas-Werke w Karl-Marx-Stadt (obecnie Chemnitz), ostateczny montaż miał miejsce w dawnych zakładach Framo w Hainichen, wchodzących w skład Barkas-WerkeBarkas B1000, "Awtoliegendy SSSR i Socstran" nr 158, s.5,7.
W toku produkcji samochód podlegał niewielkim ulepszeniom, głównie mechanicznym. Od 1972 roku wykorzystywano ulepszony silnik od Wartburga 353 o tej samej pojemności, przy tym zmieniono przełożenia skrzyni biegów i system chłodzenia. W 1974 roku zmodernizowano oświetlenie pojazdu według nowych norm międzynarodowych i dodano tylne światła przeciwmgielne i cofania. W 1975 roku wprowadzono pasy bezpieczeństwa, od 1981 r. – bezwładnościowe. W lipcu 1983 roku przeprowadzono niewielką modernizację wyglądu, wprowadzając m.in. zderzaki z gumową wstawką. W 1984 roku pojawiło się m.in. ogrzewanie tylnej szyby i nowa tablica przyrządówBarkas B1000, "Awtoliegendy SSSR i Socstran" nr 158, s.11. W czerwcu 1987 roku wprowadzono odsuwane drzwi z prawej strony przedziału transportowego zamiast otwieranych.