Domowego, samodzielnego sprawdzenia stężenia rtęci/metylortęci w organizmie (lub otoczeniu) nie stosuje się; w przypadku podejrzenia narażenia się na kontakt ze związkami rtęci rekomenduje się kontakt z wykwalifikowanym personelem.
Objawy i powikłania Objawy Objawy rtęcicy zależą m.in. od postaci chemicznej rtęci, drogi narażenia oraz czasu ekspozycji.
Do najczęściej opisywanych objawów należą: objawy neurologiczne i neuropsychologiczne – drżenie (spoczynkowe, prowadzące do zamiarowego), zaburzenia koordynacji (np. ataksja), parestezje (zaburzenia czucia), bóle głowy, pogorszenie pamięci i koncentracji, drażliwość, labilność emocjonalna i zaburzenia snu; objawy w obrębie jamy ustnej – zapalenie błony śluzowej i dziąseł, nadmierne ślinienie, metaliczny smak, dolegliwości i zmiany przyzębia; objawy oddechowe (szczególnie po wdychaniu par rtęci) – kaszel, duszność, gorączka i zapalenie dróg oddechowych; w ciężkich zatruciach możliwy obrzęk płuc i niewydolność oddechowa; objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza po spożyciu związków nieorganicznych) – bóle brzucha, wymioty, biegunka, uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego; objawy nerkowe – białkomocz, zaburzenia funkcji nerek, w ciężkich przypadkach ostra niewydolność nerek; objawy skórne – podrażnienie skóry i odczyny alergiczne;