Członek Egzekutywy KZ PZPR w Politechnice Warszawskiej w latach 1965–1973, sekretarz KZ PZPR do stycznia 1971 roku, członek Egzekutywy Komitetu Warszawskiego PZPR od stycznia 1984 roku do października 1989 rokuPiotr Ośko, Za fasadą. Komitet uczelniany w strukturze PZPR i jego wpływ na zarządzanie kadrami w latach 1948–1968. Zarys problemu na przykładzie Politechniki Warszawskiej, w: Pamięć i Sprawiedliwość 27, 2016, s. 77..
Wolnomularz, od 1990 członek Wielkiego Wschodu Francji, a następnie Wielkiego Wschodu Polski; od 1991 Czcigodny Mistrz warszawskiej loży „Nadzieja”. Od 2016 jeden z założycieli Wielkiego Wschodu Rzeczypospolitej Polskiej i jego Wielki Mistrz. Prezes Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa.
Wielokrotnie nagradzany i odznaczany. Otrzymał między innymi Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz wiele odznaczeń branżowych i resortowych.
Jest pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera AII-9-11).