kilometrze Wisły. Rozwiązanie to spowoduje jednak jedynie przesunięcie o kilkadziesiąt kilometrów w dół problemów występujących aktualnie poniżej stopnia Włocławek i odwlecze w czasie decyzję o rozbiórce zapory we Włocławku. Rozbiórka zapory, proponowana np. w 2001 r. trwale rozwiązałaby problemy związane z erozją wgłębną, powodziami zatorowymi i problemy środowiskowe.
W 2015 roku, po 3 latach prac, kosztem ponad 115 milionów złotych, ukończono przebudowę i remont włocławskiej zapory. Nie rozwiązało to jednak problemu erozji koryta rzeki w dalszym biegu Wisły – nie rozpoczęto jeszcze budowy dodatkowego stopnia w Siarzewie, obecnie przyjmuje się, że prace mogą tam ruszyć w 2023 r., o ile wcześniej uda się uzyskać wszystkie niezbędne decyzje administracyjne. Przeciwko budowie kolejnego stopnia protestują naukowcy i organizacje ekologiczne.
Wpływ budowy elektrowni na środowisko naturalne Skutkiem budowy zapory było przede wszystkim całkowite uniemożliwienie wędrówki rybom anadromicznym w górę dorzecza Wisły przez ponad 40 lat. Wybudowanie przepławki przy zaporze nie zapobiegło temu zjawisku, przepławka przez wiele lat była niesprawna. Przy okazji ostatniej przebudowy zapory w 2015 r. przebudowano także przepławkę dla ryb.