funtów.

Praca Lovelace poznała Charlesa Babbage’a w 1833. Babbage zaprosił Lovelace do obejrzenia swojego prototypu maszyny różnicowej, która ją zafascynowała. Zaprezentowana przez Babbage’a maszyna była napędzana silnikiem parowym, dysponowała centralną jednostką przetwarzającą do wykonywania obliczeń oraz pamięcią masową. Do maszyny można było wprowadzić dane oraz ciąg instrukcji. Babbage oraz Ada zostali wkrótce przyjaciółmi i współpracownikami. Babbage był pod wrażeniem intelektu i zdolności analitycznych Lovelace. Nazywał ją „Zaklinaczką Liczb” i „drogą i wielce podziwianą Tłumaczką”.

W 1841 roku Babbage udał się do Turynu, gdzie próbował uzyskać dofinansowanie na rozwój swojej maszyny analitycznej, która miała być rozwinięciem jego maszyny różnicowej. Odczytany przez Babbage’a referat został spisany po francusku przez włoskiego inżyniera wojskowego, matematyka oraz późniejszego prezesa rady ministrów Włoch Luigiego Menabreę. W 1842 roku Ada Lovelace podjęła się przetłumaczenia i skomentowania artykułu Menabrei na język angielski. Pracę ukończyła rok później.