Pod koniec lat 70. i w latach 80. Buccaneery poddawano modyfikacjom wyposażenia. Około 1978 samoloty przystosowano do przenoszenia zasobników z laserowym systemem naprowadzania uzbrojenia i oznaczania celów AN/AVQ-23E Pave Spike, co dało im możliwość przenoszenia bomb kierowanych Paveway II o masie 454 kg (według innych publikacji: dopiero po 1980). Od 1980 (inne publikacje: 1976) część Buccaneerów otrzymała jako środki samoobrony możliwość przenoszenia zasobnika zakłóceń AN/ALQ-101 i wyrzutnie celów pozornych. Od 1983 część otrzymała możliwość przenoszenia pocisków powietrze-powietrze AIM-9G / L Sidewinder. 208 dywizjon skierowano do zadań obrony wybrzeża i od 1986 jego samoloty wyposażono w pociski przeciwokrętowe Sea Eagle, a od 1988 otrzymał je także 12 dywizjon. Samoloty 237 OCU otrzymały na wypadek wojny zadanie wyznaczania celów dla samolotów Tornado i SEPECAT Jaguar.