Miał być również dowódcą planowanej misji ratunkowej (Skylab Rescue), która miała udać się na stację Skylab w celu podwyższenia jej orbity. 1973 – był przewidziany na dowódcę załogi podstawowej misji , która jednak została odwołana. 15–24 lipca 1975 – uczestniczył w pierwszej wspólnej amerykańsko-radzieckiej misji kosmicznej Sojuz-Apollo. Później pełnił w NASA funkcje menedżerskie, związane z konstruowaniem pojazdów kosmicznych, ich zaopatrzeniem, bezpieczeństwem lotów oraz przebiegiem misji kosmicznych. Marzec 1978 – otrzymał dowództwo jednej z pierwszych misji wahadłowca Columbia. 11–16 listopada 1982 – dowodził misją STS-5. 3–11 lutego 1984 – był dowódcą wyprawy STS-41-B. Kwiecień 1989 – został wyznaczony na dowódcę załogi STS-35. Pierwotnie na tę funkcję był desygnowany John McBride, ale w 1989 odszedł z Korpusu Astronautów. 2–11 grudnia 1990 – dowodził promem Columbia podczas lotu STS-35. 1992 – odszedł z Biura Astronautów NASA i został dyrektorem ds. planowania w Biurze Programu Budowy Narodowego Samolotu Kosmicznego (National Aerospace-Plane – NASP) w bazie lotniczej Wright-Patterson w Ohio. 1994 – we wrześniu, po anulowaniu programu NASP, przeniósł się do Kalifornii, gdzie został zastępcą dyrektora ds. operacji lotniczych w centrum badawczym NASA – Armstrong Flight Research Center – w bazie Edwards.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Vance Brand · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.