We wrześniu 1917 r. został pracownikiem Rady Sekcji Oświecenia Publicznego Departamentu Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Tymczasowej Rady Stanu, jako naczelny inspektor szkolnictwa elementarnegoWłodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 226.. 1 lutego 1918 r. departament przekształcił się w ministerstwo. Łopuszański stanął na czele sekcji szkół średnich, której częścią był wydział programowy, odpowiadający m.in. za wprowadzenia nowych programów szkolnych, czy popularyzacji nowych metod nauczania.
II Rzeczpospolita W nowo odrodzonej Polsce, w listopadzie 1918 objął stanowisko szefa sekcji szkolnictwa średniego, następnie podsekretarza stanu w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Przy poparciu Macieja Rataja został powołany ministrem WRiOP w rządzie Leopolda Skulskiego. Funkcję tę pełnił także w rządzie Władysława Grabskiego. Po jego dymisji kontynuował swą pracę w ministerstwie jako podsekretarz stanu i wiceminister.