Jim Clark, właśc. James Clark Jr (ur. 4 marca 1936 w Kilmany, Szkocja, zm. 7 kwietnia 1968 w Hockenheim, Niemcy) – szkocki kierowca wyścigowy, dwukrotny mistrz świata Formuły 1.
Powszechnie uznawany za najlepszego kierowcę wyścigowego w historii Szkocji, a zdaniem licznego grona, także najlepszego kierowcę w historii Formuły 1. Odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego IV klasy (OBE).
Życiorys Urodzony w górzystej Szkocji, jako syn biednego rolnika, rozpoczął karierę w 1956 roku od startów w lokalnych rajdach i wyścigach górskich. W 1958 roku został odkryty przez charyzmatycznego szefa zespołu Lotusa, Colina Chapmana. Było to podczas zawodów w których zajął drugie miejsce ustępując jedynie szefowi Lotusa, który w owym czasie również startował w imprezach samochodowych. Skromny i nieśmiały kierowca pozostał pod skrzydłami Chapmana już do końca swojej kariery.
mały|lewo|Jim Clark podczas Grand Prix Niemiec 1962 Lista sukcesów Clarka obejmuje m.in. dwa tytuły mistrza świata Formuły 1 (1963, 1965) oraz zwycięstwo w słynnym wyścigu Indianapolis 500 (1965). Tylko ogromna awaryjność samochodów Lotusa pozbawiła go szans na zdobycie większej liczby tytułów w Formule 1.