Epizod I rozgrywa się we wsi Laskowo-Głuchy w 1836, epizod II – na drodze z Albano do Grotta Ferrata około 1847, epizod III – w Rzymie w listopadzie 1848, epizod IV – w Paryżu w lutym 1849, epizod V – w Londynie w 1854, epizod VI – na Atlantyku pomiędzy grudniem 1852 a styczniem 1853, epizod VII – na Brooklynie w maju 1854.
Treść Wstęp. Na wstępie wspomina autor płaskorzeźbę widzianą na drzwiach baptysterium florenckiego, przedstawiającą Zachariasza wychodzącego ze świątyni zupełnie niemego i wiernych odpowiadających mu milczeniem. Przyszła mu ona na myśl w związku z pytaniem: dlaczego nigdzie nie ma prawdziwego dramatu. W polskiej literaturze nie ma go dlatego, że nie określiła ona ani jednego skończonego typu kobiety. A bez kobiety nie ma dramatu. Maria Malczewskiego to tylko krzyk kobiety, która nie śmiała być kochanką, a nie mogła żoną. Aldona jedynie śpiewa w wieży. Grażyna nic nie mówi. Gdzie indziej przyczyną braku dramatu jest brak ciszy. Nadanie utworowi kierunku i stopnia ciszy jest tym czym dla planety oś, wokół której się obraca. Dzisiaj żaden autor nie umie, jak Calderon, przyznać, że nie potrafił utworu dalej unieść, więc go skończył.