Z tego powodu coraz rzadziej był w stanie pracować, przez co w rodzinie piętrzyły się problemy związane z finansami.
14 czerwca 1919 zakończyła edukację na etapie szkoły podstawowej (w późniejszych latach wiele razy żałowała decyzji o przedwczesnym przerwaniu nauki). Po zaniechaniu edukacji pomagała w pracach domowych matce i obchodziła miejscowe teatry. Do jej ulubionych śpiewających aktorów należeli Joseph Fischer i Sigurd Wallén. Podjęła też pracę dziewczyny do namydlania w zakładzie fryzjerskim, by mieć pieniądze na opiekę medyczną dla ojca, którym się opiekowała (część źródeł informowała, że pracę podjęła po jego śmierci). Zarabiała 7 koron tygodniowo. 18 kwietnia 1920 przystąpiła do konfirmacji. Uroczystość miała miejsce w kościele Katarzyny (zdjęcia z obrzędu są błędnie datowane na czerwiec). Gustafsson zmarł 1 czerwca na zapalenie nerek; .. W przeciwieństwie do rodziny, żałobę po ojcu przeżywała wewnętrznie. Jej upublicznianie uważała za pozbawienie prywatności i godności.
Dorywcze zajęcie dziewczyny do namydlania przerodziło się w pracę na pełen etat, kiedy przyjęła praktykę u drugiego fryzjera, Einera Widebacke, a następnie u trzeciego, Arthura Ekengrena w zakładzie mieszczącym się przy Götgatan. Otrzymywała napiwki równe stałej pensji, wynoszącej 7 koron, którą dzieliła się z matką. Uchodziła za ulubienicę zakładu, pozyskując wielu stałych klientów.
Lata 20. Praca i początki kariery