Hipacy Pociej był sygnatariuszem aktu unii brzeskiej w 1596 roku.
Jako biskup włodzimiersko-brzeski, a następnie archimandryta Ławry Peczerskiej w Kijowie (1599), i wreszcie metropolita (1600) Pociej działał na rzecz umocnienia Cerkwi unickiej w Rzeczypospolitej i przyciągnięcia do niej prawosławnej szlachty oraz duchowieństwa, zjednując na rzecz unii biskupstwo przemyskie (). Przy pomocy Rutskiego podjął reformę bazylianów i starania o sprowadzanie do Polski karmelitów bosych, aby wsparli reformę i unię.
21 sierpnia przeciwnicy unii dokonali w Wilnie nieudanego zamachu na życie Pocieja. Zmarł 18 lipca we Włodzimierzu, gdzie został pochowany w Soborze Uspieńskim. Jego następcą na stanowisku metropolity unickiego został Józef Welamin Rutski.
Sukcesja apostolska Od Hipacego Pocieja zaczyna się katolicka linia sukcesji apostolskiej wiodąca do współczesnych biskupów i zwierzchników Kościołów greckokatolickich: chorwackiego (Nikola Kekić), italoalbańskiego (Sotìr Ferrara), macedońskiego (Kiro Stojanow), rumuńskiego (Alexandru Rusu), rusińskiego (Ivan Ljavinec), słowackiego (John Pazak, Cyril Vasiľ), ukraińskiego (Światosław Szewczuk, Iwan Choma, Teodor Majkowicz, Isidore Borecky i in.), węgierskiego (Fülöp Kocsis).
Odniesienia w kulturze Postać Hipacego Pocieja została umieszczona na obrazie Jana Matejki „Kazanie Skargi”.