w latach późniejszych używane były jako latające stanowiska badawcze).
Na uzbrojenie trafiło sześć samolotów (numery 51, 52, 53, 54, 55 i 56) wyprodukowanych w latach 1992–1993 – otrzymały one oficjalnie nazwę Su-30. Znalazły się na wyposażeniu 54. Gwardyjskiego Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Sawaslejce. Samolot o numerze 56 już w 1993 roku został przebudowany na demonstrator wersji eksportowej. Pozostałe służyły w Sawaslejce do około 2005 roku, kiedy to prawdopodobnie przebazowano je do głównego rosyjskiego centrum szkoleniowego w Lipiecku.
W 1993 roku samolot Su-30 zmodernizowano oraz zaoferowano na eksport. Powstały wtedy demonstratory wersji zmodernizowanej dla lotnictwa rosyjskiego (Su-30M, nr 321) oraz eksportowej (Su-30MK, wspomniany nr 56). Kolejny prototyp wersji eksportowej zbudowano, wykorzystując jeden Su-27PU z grupy Kwoczura (nr 596, w nowym malowaniu i z nowym numerem 603).