Również w 1993 roku powstały dwie odrębne linie rozwojowe samolotu Su-30 – jedna realizowana przez zakłady w Komsomolsku nad Amurem, odznaczająca się znacznie prostszym wyposażeniem oraz prawie niezmienionym płatowcem, druga zaś przez zakład w Irkucku, cechująca się znacznie bardziej wyrafinowanym wyposażeniem, zaawansowanym aerodynamicznie płatowcem oraz silnikami ze sterowanym kierunkiem ciągu. Oczywiście cena samolotów z Irkucka jest znacznie wyższa, dlatego preferują je bardziej zasobni klienci. Samoloty z Komsomolska mają oznaczenie Su-30MKK (późniejsze warianty MK2 oraz MK3, czasami oznaczane Su-30MKK2 i Su-30MKK3), a z Irkucka – Su-30MKI (oraz Su-30MKM i Su-30MKA).
Su-30MKI thumb|left|Indyjski Su-30MKI Pierwszym zagranicznym odbiorcą Su-30 stało się lotnictwo Indii, które w latach 1997–1999 otrzymało 18 samolotów Su-30MKI zbudowanych w Irkucku na podstawie bazowego rosyjskiego Su-30. Pierwsze osiem sztuk różniło się od Su-27UB tylko składaną sondą do tankowania w locie, następnych 10 wyposażono w dodatkowe importowane systemy. W Rosji samoloty te są oznaczane jako Su-30K, a w Indiach – Su-30MKI-I (numery od SB001 do SB018). Obecnie są przestarzałe i od 2007 roku nie są już używane przez lotnictwo indyjskie.