Wersję MKI od pozostałych Su-30 odróżniają: budowa w układzie kaczki, podobnie jak w Su-33 dodatkowe stery wysokości, silniki ze zmiennym wektorem ciągu, zasobnik celowniczy Litening, awionika produkcji izraelskiej oraz możliwość przenoszenia francuskiego lub rodzimego uzbrojenia.
Kolejnymi odbiorcami zagranicznymi samolotów Su-30 stały się siły powietrzne Malezji (Tentera Udara Diraja Malaysia) i Algierii (Al Quwwat al Jawwija al Jaza'iriyyah).
Pierwszy z tych krajów zamówił w 2006 roku 18 samolotów Su-30MKM; dostawy rozpoczęły się w lipcu 2007 roku i zakończyły w 2009 roku. Samoloty malezyjskie są wariantami Su-30MKI z wyposażeniem francuskim, indyjskim oraz izraelskim.
Algieria zamówiła 28 samolotów Su-30 w lutym 2006 roku. Ponieważ wystąpiły poważne problemy z realizacją zamówionych równocześnie samolotów MiG-29SMT i MiG-29UBT (ostatecznie samoloty zwrócono do Rosji), dostawy Su-30MKA rozpoczęły się dopiero w grudniu 2007 roku i zakończyły pod koniec 2009 roku. Samoloty algierskie także są wariantami Su-30MKI, lecz nie mają wyposażenia izraelskiego – zastąpiono je rosyjskim i francuskim.