Jan Ligoń (ur. 27 grudnia 1851 w Królewskiej Hucie, obecnie Chorzów zm. 19 września 1917 w Bytomiu) – górnośląski pisarz, poeta działacz społeczno-kulturalny. Syn Juliusza Ligonia. Brat Adolfa Ligonia. Ojciec Stanisława Ligonia.
Życiorys Urodził się jako pierworodny syn Juliusza Ligonia, kowala-poety. Po jego urodzeniu rodzina przeniosła się do miejscowości Zawadzkie (powiat strzelecki). Tam wraz z pozostałym rodzeństwem, w tym młodszym bratem Adolfem, ukończył miejscową szkołę ludową. Jako czternastolatek podjął pracę pomocnika w kotłowni, następnie kowala i ślusarza.
W 1870 rodzina przeprowadza się do Królewskiej Huty (obecnie Chorzów), gdzie wraz z ojcem podejmują obaj pracę w hucie. Po wyrzuceniu ojca z pracy przez kilka lat jedyny żywiciel rodziny.
Po trzech latach służby wojskowej w Nysie, angażuje się w działalność kulturalną. Do 1884 bibliotekarz Kółka Towarzyskiego w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów), reżyser i aktor amatorskich przedstawień teatralnych, w tym ok. 30 premierowych. W jego amatorskiej działalności scenicznej brali udział także ojciec Juliusz oraz brat Adolf.