W 1812 udał się wraz ze swym ojcem do Koblencji, gdzie Le Neu został mianowany dyrektorem ogrodów przez prefekta Jules’a Doazana. W tym samym roku sam Lenné podjął pracę w pałacu Schönbrunn w Wiedniu, gdzie pozostał do 1815, po czym powrócił do Koblencji. Tam też na zamówienie zajmował się prywatnymi ogrodami. W 1816 za radą pruskiego urzędnika leśnego Georga Ludwiga Hartiga i generała grafa von Hacke udał się do Poczdamu, gdzie objął funkcję zastępcy dyrektora ogrodów dworskich pałacu Sanssouci.
Klein Glienicke thumb|Klein Glienicke Pracując w Sanssouci, wiosną 1816 otrzymał zlecenie przekształcenia ogrodów wiejskiej rezydencji pruskiego kanclerza Karla Augusta von Hardenberga w . Praca nad ogrodami Glienicke (późniejszej rezydencji księcia Karola Pruskiego) położyła podwaliny pod projekty Lennégo na terenach wokół Poczdamu i pociągnęła za sobą – przy bliskiej współpracy z architektami Karlem Friedrichem Schinklem, Ludwigiem Persiusem i Ferdinandem von Arnimem – przebudowę takich miejsc jak i przeciwległego , który to został ukończony przez księcia Hermanna von Pückler-Muskau. Charakterystyczną cechą prac Lennégo jest ich specyficzna stylistyka, którą zastosował zarówno w ogrodach Sanssouci jak również w innych projektach. Wiele prac Lennégo na terenach od Pawiej Wyspy (niem.