Niezależna Partia Chłopska – radykalnie lewicowa polska partia ludowa założona w 1924 przez grupę posłów PSL „Wyzwolenie”. W 1927 rozwiązana przez władze państwoweTadeusz Łepkowski, Słownik historii Polski. Warszawa 1973, s. 273..
Historia i działalność 10 listopada 1924 czterech posłów Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie” i Jedności Ludowej: Adolf Bon, Feliks Hołowacz, Antoni Szapiel i Sylwester Wojewódzki wystąpiło z klubu stronnictwa i utworzyło nowy klub poselski. Dzień później grupa ta w specjalnej odezwie ogłosiła powstanie nowej partii chłopskiej, która przyjęła nazwę „Niezależna Partia Chłopska”. Twórcą nazwy partii był Feliks Hołowacz. Jesienią 1924 roku do klubu poselskiego wstąpiło jeszcze trzech posłów: Alfred Fiderkiewicz (szef zarządu głównego partii), Stanisław Ballin i Włodzimierz Szakun.
Partia przyjęła radykalny program, którego głównymi założeniami były: przejęcie władzy drogą rewolucji i powołanie rządu robotniczo-chłopskiego, reforma rolna bez odszkodowania, upaństwowienie lasów, oddzielenie państwa od Kościoła, sojusz z ZSRR.