Na odwrotnej stronie banknotów umieszczono głównie charakterystyczne budowle krakowskie (50 złotych – Sukiennice, 20 złotych – Wawel). Na rewersie banknotu 100-złotowego emisji z roku 1940 umieszczono widok budynku dawnego Banku Polskiego położonego na Placu Bankowym w Warszawie, zaś na rewersie tego samego nominału emisji z 1 sierpnia 1941 r. – widok Lwowa (Lwów znalazł się w granicach Generalnego Gubernatorstwa po 22 czerwca 1941 r.). Pod koniec okupacji planowano wypuścić banknoty 1000-złotowy z podobizną Krakowiaka (zachowały się jedynie odbitki rewersu i pramatryca awersu).
Oprócz banknotów w Generalnym Gubernatorstwie emitowano również drobne monety zdawkowe: 1, 5, 10 i 20 groszy. Bito je w mennicy warszawskiej starymi polskimi stemplami, jednak nie w brązie, mosiądzu czy niklu jak w II Rzeczypospolitej, lecz w cynku. Cynkowa pięciogroszówka miała istotnie zmniejszoną średnicę oraz wykorzystano do jej bicia krążki dziurkowane. Na początku 1940 r. wprowadzono do obrotu monety pięćdziesięciogroszowe z żelaza, w wersji niklowanej albo bez niklu, które były przygotowane w II Rzeczypospolitej latach 1938–1939 na wypadek wojny (wycofano je z obiegu już w 1942 r.).