Catenaccio (wł. rygiel, zasuwka) – system taktyczny w piłce nożnej kładący szczególny nacisk na dobrze zorganizowaną obronę oraz faule taktyczne, skupiający się na chronieniu własnej bramki bardziej niż zdobywaniu goli. Znany stał się dzięki argentyńskiemu trenerowi Helenio Herrerze, który w latach sześćdziesiątych wdrożył ten system w Interze Mediolan. Dzięki niemu Inter w Serie A wygrywał większość swych meczów wynikiem 1:0.
Najważniejszą innowacją w systemie catenaccio było wprowadzenie stopera, gracza ustawionego za linią trzech obrońców (w wersji Herrery - czterech), odzyskującego stracone piłki, walczącego z napastnikiem przeciwnika lub podwajającym krycie jeśli sytuacja tego wymagała. Inną ważną innowacją był kontratak, oparty na długich przerzutach piłki od obrońców.
Pochodzenie
Catenaccio prawdopodobnie wywodzi się z systemu verrou (fr. rygiel, zasuwka) stworzonego przez austriackiego trenera Karla Rappana, który w pierwszej połowie dwudziestego wieku jako szkoleniowiec najpierw klubu Servette FC, a później reprezentacji Szwajcarii wykorzystywał taktykę opartą na twardej defensywie, ze stoperem tuż przed bramkarzem.