thumb|Alojzy Bruski z młodszym bratem Ambrożym, 1938 r Piechowice na Kaszubach Alojzy Bruski ps. Grab, Drwal, Buk (ur. 7 kwietnia 1914 w Piechowicach, pow. Kościerzyna, zm. 17 września 1946 we Wronkach) – oficer służby stałej Wojska Polskiego (podporucznik, porucznik AK, pośmiertnie awansowany do stopnia kapitana), żołnierz Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej (dowódca oddziału partyzanckiego „Cisy-100” AK w Borach Tucholskich) oraz Delegatury Sił Zbrojnych.
Życiorys Był synem Jana Bruskiego i Marii z domu Sikorskiej. W latach 1921–1925 uczył się w szkole powszechnej w Piechowicach, a następnie w Państwowym Gimnazjum Klasycznym w Kościerzynie, gdzie w 1933 r. zdał maturę. Zaangażował się wówczas w działalność ruchu filomatów. Był też drużynowym 18. Drużyny Harcerskiej Chorągwi Pomorskiej Związku Harcerstwa Polskiego. Sympatyzował z ruchem narodowym. Po zakończeniu nauki został skierowany do Szkoły Podchorążych Rezerwy w Różannej, a następnie do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 października 1937 r. i 187. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Służył w 72 pułku piechoty w Radomiu na stanowisku dowódcy plutonu 1. kompanii.