referendarz wielki koronny od 1546, kasztelan zawichojski od 1546, biecki od 1547, senator na sejmach od 1547, ochmistrz królowej od 1548, podkanclerzy koronny od 1549, starosta generalny krakowski 1553–1563, dyplomata, prawnik, pamiętnikarz, mówca i mecenas, przedstawiciel dyplomatyczny Rzeczypospolitej w Imperium Osmańskim w 1535 rokuRocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 139.. Wkrótce też rozpoczął karierę dyplomatyczną. Trzykrotnie posłował do Turcji (przed bitwą pod Obertynem w 1531 do Konstantynopola w sprawach wołoskich, w 1533 pogłębiając pokojowe stosunki polsko-tureckie i w 1543 w związku z zajęciem Budy przez Turków i niepokojami pogranicznymi); do cesarza Karola V (w 1540 w sprawie schedy mediolańskiej dla Bony) i do Rzymu (w grudniu 1540, m.in. w sprawie annat). We Włoszech zwiedził ważniejsze miasta, opisując je szczegółowo w swym diariuszu. Latem roku 1541 powrócił do Polski. Pomiędzy poselstwami sprawował szereg urzędów ziemskich. Od roku 1544 był stronnikiem królowej Bony, dzięki której postąpił znacznie w kolejnych godnościach. Później związał się z obozem Zygmunta Augusta, sprowadzając do Polski w roku 1553 Katarzynę Austriaczkę – trzecią żonę Zygmunta Augusta.