Kolejnym etapem rozwoju była budowa drugiego pasa startowego, który został zakończony trzy miesiące przed terminem i otwarty w kwietniu 1984. Ten pas, położony 360 metrów na północ od istniejącego pasa startowego, jak i równoległy do niego, są wyposażone w najnowsze urządzenia meteorologiczne, oświetlenie oraz ILS kategorii II. Przeprowadzono również kilka modernizacji terminali i systemów wsparcia. 23 grudnia 1980 lotnisko stało się członkiem zwyczajnym Airports Council International (ACI).
W latach 80, Dubaj był punktem zatrzymania dla linii lotniczych takich jak Air India, Cathay Pacific, Singapore Airlines, Malaysia Airlines i innych przewoźników kursujących między Azją i Europą, którzy potrzebowali postojów handlowych w Zatoce Perskiej. Wyeliminowanie tego procesu nastąpiło z nadejściem samolotów większego zasięgu wprowadzonych pod koniec lat 80. i na początku lat 90., takich jak Airbus A340, Boeing 747-400 oraz Boeing 777. Były to samoloty, których zasięg umożliwił bezpośrednie loty między Europą i Azją Południowo-Wschodnią.
Rozbudowa