Koty balijskie w Europie pojawiły się dopiero w 1973 roku za sprawą Sandry Birch, która sprowadziła niebieskiego pointa, championa amerykańskiego o imieniu Verdes Blue Warrior of Davina oraz jego córkę Davina’s Chocolate Gem do Wielkiej Brytanii. Hodowczyni ta, z pomocą Margaret Manolson (która później stworzyła słynną linię balijczyków o nazwie Cheldene), rozsławiły tę amerykańską rasę na Wyspach Brytyjskich i w efekcie w 1986 roku brytyjskie stowarzyszenie The Governing Council of the Cat Fancy (GCCF) oficjalnie uznało balijczyków i nadało im status championa. Kot balijski po raz pierwszy uzyskał status grand championa w Wielkiej Brytanii w sezonie 1989/1990.
Wygląd thumb|Kot balijski o umaszczeniu czekoladowy point Budowa ogólna Kot balijski zaliczany jest do kotów średnich, waży od 2 do 4 kg (kotki 2–3 kg, kocury 3–4 kg). Jego ciało jest długie, smukłe i zgrabne, choć jednocześnie muskularne. Tułów jest walcowaty, natomiast klatka piersiowa i ramiona powinny być węższe niż biodra. Głowa Średnia, w kształcie długiego klina, przy czym klin przebiega w linii prostej od nosa do końców uszu. Nos prosty i długi. Profil wypukły, lekko zakrzywiony z wyraźnie zaznaczonym podbródkiem i płaskim czołem.