W interpretacjach literaturoznawczych Rzecki bywa określany jako „ostatni romantyk” i symbol odchodzącego pokolenia, ale także jako wzór uczciwego i obowiązkowego kupca. Jego przywiązanie do przeszłości, niezmienny rytm życia oraz skłonność do idealizowania ludzi i wydarzeń sprawiają, że coraz trudniej odnajduje się w zmieniającej się rzeczywistości. Symboliczne znaczenie przypisuje się również scenom, w których Rzecki uruchamia w sklepie mechaniczne zabawki i obserwuje je jako model świata oraz ludzkiego losu.
Fikcyjny życiorys Pochodził z ubogiej rodziny – jego ojciec był woźnym w Komisji Spraw Wewnętrznych, a ciotka praczką. W przeszłości jego ojciec w młodości był żołnierzem. Rzecki wywodził się z mieszczaństwa. Wykształcenie zdobył głównie dzięki praktyce kupieckiej i samokształceniu. W dzieciństwie mieszkał z ciotką Zuzanną i ojcem na czwartym piętrze kamienicy na Starym Mieście. W młodości w wolne dni jego zajęciem było puszczanie latawców, w czasie niepogody zaś robił bańki mydlane. Wychowany został w duchu patriotycznym. Ojciec nauczył go czytać, pisać, kleić koperty, oraz musztry, której nauka odbywała się również nocą. Ojciec Ignacego zmarł w roku 1840. Wówczas Ignacy przysposobiony został przez siostrę ojca Zuzannę, a także Raczka, z którym Zuzanna wzięła ślub.