Po adopcji Rzecki zaczął pracować w sklepie kolonialno-galanteryjno-mydlarskim u Mincla. W roku 1846 objął stanowisko subiekta. Pracował tam jeszcze dwa lata, po czym wyjechał uczestniczyć w powstaniu węgierskim w 1848 roku, walcząc o wolność waszą i naszą, gdzie uzyskał stopień oficerski i dwukrotnie został ranny. Po powrocie do Królestwa Polskiego za działalność za granicą odbył dwuletnią karę więzienia. Brał również udział w działalności konspiracyjnej poprzedzającej powstanie styczniowe.
Po powrocie do Warszawy w 1853 roku Ignacy dołączył do sklepu prowadzonego przez Jana Mincla, jednego z bratanków starego Jana Mincla. Jan ożenił się z Małgorzatą Pfeifer, ta zaś, gdy została wdową, wyszła za Stanisława Wokulskiego. Małgorzata zmarła po czterech latach, a właścicielem sklepu został Wokulski.
Rzecki jest człowiekiem starej daty, gorąco popierającym bonapartyzm i będącym zapatrzonym w przeszłość romantykiem. Jego kalkulacje polityczne są dość naiwne. Wierzy w rychłą wojnę, która przyniesie Polsce niepodległość. Po wojnie francusko-pruskiej z lat 1870–1871 nadal popierał Francję.