Stosowano go głównie w gimnazjonach dla podgrzewania wody w basenach, choć tradycja przypisuje wprowadzenie takiego ogrzewania już w VI wieku p.n.e. Teodorosowi z Samos w sławnej świątyni Artemidy w Efezie. Łaźnię z ogrzewaniem z II/I wieku p.n.e. odkryto też koło gimnazjonu w Olimpii. W okresie hellenistycznym wzrost zamożności obywateli spowodował wprowadzenie tego systemu w domach prywatnychLidia Winniczuk: Ludzie, zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 50, 423..
Wiele pozostałości hypocaustów przetrwało wśród ruin architektury rzymskiej w całej Europie, w zachodniej Azji i północnej Afryce. Hypocaust uważany jest za wynalazek, który poprawił higienę i warunki życia ludności, będąc zarazem poprzednikiem współczesnego centralnego ogrzewania.
Wykopaliska w Mohendżo-Daro (w obecnym Pakistanie) odkryły konstrukcję hypocaustu wyłożonego cegłami i powlekanego asfaltem, co świadczy o jego istnieniu 2000 lat wcześniej od znanego najstarszego rzymskiego.