Nie interesowała ją polityka, choć doskonale zdawała sobie sprawę, że ma prawo do dziedzictwa hiszpańskiego. W tym przekonaniu utrzymywał ją jej mąż Ludwik XIV, który konsekwentnie podtrzymywał jej prawa sukcesyjne poprzez udział w wojnie dewolucyjnej o Niderlandy Hiszpańskie w latach 1667–1668, i już po jej śmierci w wojnie o sukcesję hiszpańską w latach 1700–1714 walcząc o tron hiszpański dla ich wnuka – Filipa, księcia Andegawenii. Trzykrotnie; w latach 1667, 1672 i 1678, podczas zagranicznych kampanii wojennych swojego męża, Maria Teresa miała okazję odegrać ważną rolę we Francji – była wtedy regentką królestwa Francji i Nawarry. Niewierny mąż mały|Ludwik XIV z królową Marią Teresą i delfinem , autorstwa Josepha Wernera młodszegoLudwik XIV był wierny Marii Teresie zaledwie przez rok. Potem miał wiele kochanek, które często zmieniał. Maria Teresa nie była królową, która biernie przyglądała się temu, co dzieje się wokół niej. Przez pierwsze lata utrzymywała sieć własnych agentów na dworze, którzy donosili jej między innymi o kolejnych kochankach jej męża. Była dobrze poinformowana, choć otoczenie starało się zatajać przed nią kolejne romanse króla i jako ostatnia na dworze dowiadywała się o nowej kochance swojego męża.