left|110px|Herb Herburt Herbort z Fulmu, nm. Drost Herbrod von Fülme, z Gór Wezerskich (ur. ok. 1220 Fülme, zm. ok. 1300, Fulsztajn) – landwójt z Fülme (niższa szlachta).
Herbort z Fulmu przybył w orszaku biskupim z miejscowości Fülme (nad Wezerą w Westfalii) razem z liczną grupą osadników na Morawy oraz Śląsk. Odnotowany jako podstoli przy ołomunieckim biskupie Brunonie ze Schauenburku (wcześniej biskupie Hamburga i Lubeki), jako proboszcz Graf Bruno von Schaumburg-Holstein, wyznaczany w roku 1245 przez króla czeskiego na funkcję kolonizatora i biskupa Ołomuńca (nm. Olmütz) oraz Moraw, następnie kanclerz króla Przemysława Ottokara II.
W roku (1241 uczestnik bitwy pod Legnicą), w roku 1253 razem z księciem Władysławem opolskim uczestniczył w wyprawie na Ruś Halicką przeciw księciu Danielowi Halickiemu. W roku 1255 otrzymał od biskupa Brunona jako lenno miejscowość Porziczie, którą zamienił na własną siedzibę rodową zamek Fulmenstein. W roku 1278 wziął udział w wyprawie króla Przemysława II Otokara przeciw pogańskim Prusom, uczestnik bitwy pod Suchymi Krutami.