Zbigniew Bochenek (ur. 8 lutego 1923 we Lwowie, zm. 14 lipca 1977 w Warszawie) – lekarz otolaryngolog.
Życiorys thumb|240px|Grób prof. Zbigniewa Bochenka oraz prof. Wandy Mitkiewicz-Bochenek i dr med. Karola Mitkiewicza na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie W 1948 uzyskał dyplom lekarza na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, a następnie wyjechał do Warszawy na roczny staż w Klinice Otolaryngologii Uniwersytetu Warszawskiego, po jego odbyciu został przyjęty do pracy. W 1951 przestawił pracę „Badania audiometryczne w kile wrodzonej i późnej” i uzyskał stopień doktora nauk medycznych. W 1955 uzyskał stypendium naukowe i wyjechał do Londynu, gdzie w Instytucie Otologii i Laryngologii prowadził pod kierunkiem prof. Franka Cunliffe Ormeroda badania nad patologią narządu równowagi. W 1960 zorganizował w Centralnym Ośrodku Badawczym Kolejowej Służby Zdrowia nowoczesną pracownię prowadzącą badania narządu przedsionkowego, którą kierował do 1969. W 1963 otrzymał stypendium naukowe i wyjechał do Sztokholmu, gdzie w Karolinska Sjukhuset współpracował z prof. Carlem-Axelem Hambergerem i doc. Erikiem Fluurem.